Galerijen

Deel V De voortgang en vulling…

Vier weken na de operatie is het gevoel in mijn borsten vervelend, pijnlijk en het voelt alsof ik brand aan de binnenkant. En dat valt toch wel tegen. Je zou denken dat vier weken na de operatie een vorm van genezing, ofwel minder pijnlijk toch verwacht mag worden. Ik zit weliswaar niet meer volop aan de pijnstillers, maar vind het toch wel erg prettig wanneer ik naar mijn bed kan gaan om zo te gaan liggen dat ik even geen pijn voel. De expanders die geplaatst zijn voel ik binnenin mijn lijf goed zitten en ik ben reuze benieuwd hoe dat zal voelen als ze uiteindelijk gevuld gaan worden met nog meer vloeistof.


Het is begin augustus, zo’n 6 tot 7 weken na de operatie en ik voel me niet goed. Koude koorts, niet lekker in mijn vel. Dus naar bed en rusten. Maar uiteindelijk krijg ik echt koorts 39.6 en het bevalt me niets. Na telefonisch overleg met het ziekenhuis adviseren ze mij toch langs te komen, ‘Ook op zondag?’ ‘Ja, we zijn er ook op zondag…’ Het blijkt een ontsteking en de nasleep van een blaasontsteking, welke ook nog even tussendoor aan kwam aanwaaien. Een kuur zou daarom moeten helpen. Afijn, een mooie zondagmiddag verloopt voorspoedig, ‘in het ziekenhuis’. 

 
Ach, het viel wel mee… Nee, het viel helemaal niet mee!  Ik werd er schijtziek van. Het was een klein stapje vooruit en drie grote sprongen terug. Ik had pijn, veel pijn, ik kon niet slapen, was aan het malen, werd bang, erg bang en was doodmoe, maar waarvan..? Ik deed niets, ik kon niets, ik was het helemaal zat. Ik wilde weer werken en schrijven en de site van de grond hebben, of in elk geval online zijn. Ik wilde me inzetten voor andere vrouwen die ook door deze ellende gingen. Ik werd er sacherijnig van en het koste me meer en meer moeite de lol ervan in te zien en om positief te blijven, ondanks alle goede ideeën.
Er lag een dip om de hoek en het koste me enorm veel energie mijn goede zin te houden… De momenten, (welke ik om andere redenen uit mijn jonge jaren nog herken) dat ik in het gootsteenkastje wilde kruipen, om te wachten tot alles over was en er dan pas weer uit tevoorschijn te komen, spookten weer door mijn hoofd. Maar helaas, we hebben geen echte ouderwetse gootsteenkastjes meer, dus kan er ook niet meer inkruipen. En de spiegel, die vermeed ik als de pest…
Het vullen van de expanders ging ook nog niet van start, want alle korsten moesten eerst helemaal weg zijn voor er überhaupt spanning op de bosten kon komen te staan. Misschien die week, of de volgende week, of de week erop, het kon verkeren. Wie zou het zeggen.

 

Hieronder een aantal foto’s, let op… Ook deze kunnen schokken.

 

Expander I
Dit is de expander welke geplaatst is ter voorbereiding voor de definitieve reconstructie.
Expanders II
Het vullen… met 70 cc
Expanders IV
Derde vulling totaal 290 cc per borst.