Waarom Scar-Tissue…?

Na zelf geconfronteerd te zijn met borstkanker, viel het mij op, na surfen over het internet dat er heel vaak behoorlijk grote en lelijke littekens achter blijven. Let wel, prioriteit 1 is het verwijderen van de ziekte natuurlijk en de chirurg zal zijn/haar uiterste best doen een gezwel te verwijderen.

Maar dan… Lichamelijk en geestelijk zijn er nogal wat zaken die je moet verwerken. Als je daarna ook nog wellicht jarenlang geconfronteerd wordt met je eigen spiegelbeeld en je ziet dagelijks de littekens of erger nog: je hebt helemaal geen borsten meer! Dan krijg ik uiteindelijk toch iets van ‘aai’ kan dat ook anders?

Het gezwel is weg, gelukkig… Mijn lichaam is zich weer aan ‘t herstellen, en toch krijg ik geestelijk nog steeds een klein tikkie. Daarom heb ik het initiatief genomen om vrouwen een mogelijkheid te bieden de littekens te camoufleren met tatoeages  welke zijn ontstaan door amputatie of anders, door borstkanker.

Dit kan natuurlijk niet zonder steun van anderen in welke vorm dan ook.

10 gedachten over “Waarom Scar-Tissue…?”

  1. Sophia ik heb jou ontmoet in de kapsalon waar ik werk, om jou haar te wassen en te drogen omdat je het zelf niet kon en vreselijk veel pijn had!!! Dit wat je allemaal doet en doorsta zeg ik petje af. Jij bent opgestaan voor alle vrouwen en ik hoop dat je publiciteit gaat krijgen en dat alle vrouwen dit kunnen horen en zien!!! Je bent een doorzetter. Veel liefs van mij. Xx

    1. Inderdaad Lydia, en wat een heerlijk gevoel was dat…’Schone haren’.. Ik ben je daar heel dankbaar voor. Nu na 5 maanden heb ik nog steeds moeite met het wassen van mijn haren. Je ziet het niet aan de buitenkant maar het is een lange weg, daarom kom ik nog steeds af en toe lekker mijn haar wassen…:-)

  2. Jos:
    Je schrijft nog steeds goed.
    Enorm veel veranderd in de loop der jaren qua chirurgie, ik heb alleen nog beelden van grote ijzerklammen en megalittekens achteraf. Vind wel geweldig wat je wil bereiken. Lees je vervolg Fie. Kus

  3. Super knap van je dat jij op deze manier je verhaal vertelt en de foto’s durf te tonen, respect!! Ik hoop dat je veel vrouwen zult helpen die het zelfde doormaken zoals jij.

Geef een reactie